'കാലവും ലോകവും മാറിയപ്പോൾ നിവൃത്തികേടു കൊണ്ട് ചില വിട്ടുവീഴ്ചകൾക്കവർ തയ്യാറായെങ്കിലും അടിസ്ഥാനപരമായി മതമെന്നാൽ അസമത്വം എന്നു തന്നെയാണ് അർത്ഥം. മതങ്ങളുടെ ഇരകൾ എന്നും സ്ത്രീകളാണ്' എന്ന് പറയുകയാണ് ഡോ. മനോജ് വെള്ളനാട്.

ഫേസ്ബുക്ക് കുറിപ്പ് ഇങ്ങനെ;

MBBS-നോ നഴ്സിംഗിനോ എഞ്ചിനീയറിംഗിനോ ഫാഷൻ ഡിസൈനിംഗിനോ അല്ലെങ്കിൽ മറ്റേതെങ്കിലും ബിരുദത്തിനോ പോസ്റ്റ് ഗ്രാജ്വേഷനോ പഠിക്കുന്ന കുട്ടികളുടെ സ്വപ്നങ്ങൾ എന്തൊക്കെയായിരിക്കും? തീർച്ചയായും അവ പ്രകാശം നിറഞ്ഞതും പ്രതീക്ഷാ നിർഭരവുമായിരിക്കും. സ്വന്തം കാലിൽ നിൽക്കുക, സാമ്പത്തിക സുരക്ഷിതത്വം നേടുക, കുടുംബത്തിനും സമൂഹത്തിനും വേണ്ടി എന്തെങ്കിലും നല്ലത് ചെയ്യുക, ചിലപ്പോൾ കൂടുതൽ അവസരങ്ങൾ തേടി വേറെ ഇടങ്ങളിൽ, രാജ്യങ്ങളിൽ ഒക്കെ പോവുക.. അങ്ങനെ പലതും അവരുടെ മനസിലുണ്ടാവും.

ഒരു മതരാജ്യത്ത് മതഭ്രാന്തന്മാർ ഏർപ്പെടുത്തുന്ന നൂറുകൂട്ടം വിലക്കുകൾക്കിടയിലാണ് ഒരാളീ സ്വപ്നങ്ങൾ കാണുന്നതെങ്കിൽ, ആ സ്വപ്നങ്ങൾ മാത്രമായിരിക്കും അയാളെ ജീവിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്ന ഏക ഘടകം. അങ്ങനെയുള്ള ഒരാളോട് ഒരു രാത്രി ഇരുട്ടി വെളുക്കുമ്പോൾ ഇനി മുതൽ നീ പഠിക്കണ്ടാ, നിർത്തിക്കോ എന്ന് പറഞ്ഞാലോ? തകർന്നുപോകും ആരായാലും. അഫ്ഘാനിസ്ഥാനിൽ താലിബാൻ ഭരണകൂടം പെൺകുട്ടികളോട് ഇനിമുതൽ കോളേജുകളിൽ പഠിക്കാൻ വരണ്ടാ എന്ന് കൽപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. മതരാജ്യത്ത് വിദ്യാഭ്യാസം ചെയ്യണ്ടാ എന്നു പറയുന്നതും കൈയും കാലും കെട്ടിയിട്ടിട്ട് പോയി ജീവിച്ചോ എന്നു പറയുന്നതും ഒരുപോലെയാണ്. നല്ല ഭാവിയിലേക്കുള്ള എല്ലാ വാതിലുകളും അവിടെ അടഞ്ഞുകഴിഞ്ഞു.

മതങ്ങൾ ഉണ്ടായതും നിലനിൽക്കുന്നതും തന്നെ ലിംഗപരമായ അസമത്വത്തിന് മുകളിലാണ്. ഒരു ജൻഡറിലുള്ളവർക്ക് വിദ്യാഭ്യാസവും തൊഴിലും സമ്പത്തും അഭിപ്രായസ്വാതന്ത്ര്യവും ജീവിക്കാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യവും അങ്ങനെ സകലതും നിഷേധിച്ചതിലൂടെയാണ് മതങ്ങൾ ഇന്നുവരെ നിലനിന്നു പോന്നിട്ടുള്ളത്. കാലവും ലോകവും മാറിയപ്പോൾ നിവൃത്തികേടു കൊണ്ട് ചില വിട്ടുവീഴ്ചകൾക്കവർ തയ്യാറായെങ്കിലും അടിസ്ഥാനപരമായി മതമെന്നാൽ അസമത്വം എന്നു തന്നെയാണ് അർത്ഥം.
മതങ്ങളുടെ ഇരകൾ എന്നും സ്ത്രീകളാണ്.

ഹിന്ദുവായാലും ക്രിസ്തുവായാലും ഇസ്ലാമായാലും തഥൈവ. അതിന്ത്യയിലായാലും സിറിയയിലായാലും ആഫ്രിക്കയിലായാലും അങ്ങനെ തന്നെ. ഇറാനിൽ കഴിഞ്ഞാഴ്ച, പരിക്കേറ്റവരെ ശുശ്രൂഷിച്ചതിന്റെ പേരിൽ ഒരു വനിതാ ഡോക്ടറെ ക്രൂരമായി കൊന്നു കളഞ്ഞതും മതമാണ്. അതിന്റെയൊക്കെ മറ്റൊരു വേർഷൻ മാത്രമാണ് താലിബാൻ. മതമൊരു പ്രാകൃതമായ ജയിലാണ്. താലിബാൻ അതിന്റെ ഏറ്റവും ക്രൂരമായ വേർഷനും.

മനോജ് വെള്ളനാട്