വെ​സ്റ്റ് ബം​ഗാ​ൾ സ്വ​ദേ​ശി​നി​യാ​യ അറുപത്തഞ്ചുകാരി വിചിത്രമായ രോഗത്തിന്റെ പിടിയിൽ . ഇവർക്ക് സൂര്യപ്രകാശം ഏൽക്കാൻ കഴിയില്ല എന്നതാണ് പ്രശ്നം .
സൂ​ര്യ പ്ര​കാ​ശം ശ​രീ​ര​ത്തി​ൽ വീ​ഴു​മ്പോ​ൾ ഇ​വ​ർ​ക്ക് അ​സ​ഹ​നീ​യ​മാ​യ വേ​ദ​ന​യും പൊ​ള്ള​ലും അ​നു​ഭ​വ​പ്പെ​ടും
സാമ്പത്തികമായി വളരെ പിന്നാക്കം നിൽക്കുന്ന ഇവർക്ക് ഈ വിചിത്ര രോഗത്തിന് ചികിത്സ തേടി ആശുപത്രികളിൽ പോകാൻ ഉള്ള കഴിവില്ല. അത് കൊണ്ട് അതിരാവിലെ സൂര്യൻ ഉദിക്കുന്നതിനും മുൻപ് ത​ല​യി​ൽ തു​ണി​യി​ട്ടു മൂ​ടി ക​ഴു​ത്ത​റ്റം വെ​ള്ള​ത്തി​ൽ മു​ങ്ങി​ക്കി​ട​ക്കു​ക​യാ​ണ് പ​തി​വ്. വൈകുന്നേരം സൂര്യൻ അസ്തമിക്കുന്നത് വരെ ഈ കിടപ്പ് തുടരും .ഇ​രു​പ​ത് വ​ർ​ഷ​ങ്ങ​ൾ​ക്കു മു​ൻ​പ് 1998 മു​ത​ലാ​ണ് ഇ​വ​ർ ഈ ​ശീ​ലം ആ​രം​ഭിച്ചതെന്നു പറയുന്നു.
എ​ല്ലാ ദി​വ​സ​വും 12 മു​ത​ൽ 14 മ​ണി​ക്കൂ​ർ വ​രെ​യാ​ണ് ഇ​വ​ർ വെ​ള്ള​ത്തി​ൽ കി​ട​ക്കു​ന്ന​ത്.
അ​രി​യും കു​റ​ച്ചു പ​ച്ച​ക്ക​റി​ക​ളും വെ​ള്ള​വു​മാ​ണ് ഇ​വ​ർ ദി​വ​സേ​ന ഭ​ക്ഷി​ക്കു​ന്ന​ത്. ഇ​വ​ർ വെ​ള്ള​ത്തി​ൽ കി​ട​ക്കു​മ്പോ​ൾ കു​ടും​ബാം​ഗ​ങ്ങ​ളാ​ണ് ഭ​ക്ഷ​ണം ന​ദി​ക്ക​ര​യി​ൽ എ​ത്തി​ച്ചു ന​ൽ​കു​ന്ന​ത്.
കുടുംബക്കാർക്ക് മാത്രമല്ല ഗ്രാമവാസികൾക്കും ഇവരുടെ രോഗാവസ്ഥയിൽ വിഷമമുണ്ട്. പക്ഷെ അവരും നിസ്സഹായരാണ്. സാമ്പത്തികമായി ഗ്രാമവാസികളൊന്നും അത്ര മെച്ചപ്പെട്ട അവസ്ഥയിലല്ല എന്നതാണ് കാരണം . ഗ്രാമവാസികളും ബന്ധുക്കളും പകൽ മുഴുവൻ കൂട്ടായി നദിക്കരയിൽ ഇവർക്കൊപ്പമുണ്ട്. ഇ​വ​രു​ടെ ആ​രോ​ഗ്യ​ത്തെ​ക്കു​റി​ച്ചോ​ർ​ത്ത് എ​ല്ലാ​വ​ർ​ക്കും ആ​ശ​ങ്ക​യു​ണ്ടെ​ങ്കി​ലും സ​ഹാ​യി​ക്കു​വാ​നാ​യി ആ​രും എ​ത്തു​ന്നി​ല്ലെ​ന്നു​ള്ള​താ​ണ് പ്ര​ധാ​ന​പ്ര​ശ്നം.
വെസ്റ്റ് ബംഗാളിൽ ആണെന്നല്ലാതെ ഇ​വ​ർ താ​മ​സി​ക്കു​ന്ന ഗ്രാ​മ​ത്തി​ന്‍റെ പേ​ര് പുറത്തുവിട്ടിട്ടില്ല
ഇനിയും വികസനം കടന്നു ചെന്നെത്താത്ത നിരവധി ഗ്രാമങ്ങള്‍ പശ്ചിമ ബംഗാളിലുണ്ട്. സമൂഹത്തിന്റെ മുഖ്യധാരയില്‍ നിന്ന് ഏറെ അകന്ന് ഉടുതുണിക്ക് മറുതുണിയും വിദ്യാഭ്യാസവും ആരോഗ്യവും ഇല്ലാതെ പട്ടിണിക്കോലങ്ങളായി ഇപ്പോഴും പശ്ചിമ ബംഗാളിലെ ഗ്രാമ പ്രദേശങ്ങളിൽ കഴിയുന്നവർ നിരവധിയാണ്. പൊതുവെ ചുട്ടുപൊള്ളുന്ന വെയിലാണിവിടെ . മിക്ക വീടുകളും തകരഷീറ്റ് കൊണ്ട് മേഞ്ഞതാണ് . അതുകൊണ്ട് തന്നെ പകൽ സമയം വീടിനകത്തുപോലും ഭയങ്കര ചൂടായിരിക്കും. ഇതും ഇത്തരത്തിൽ രോഗാവസ്ഥയിലുള്ളവരുടെ സ്ഥിതി ദയനീയമാക്കുന്നു