യാത്ര ചെയ്യാൻ എല്ലാവർക്കും ഇഷ്ടമാണ്. പ്രത്യേകിച്ച് നിഗൂഢത നിറ‍ഞ്ഞ സ്ഥലങ്ങളിലേക്കുള്ള യാത്രകൾ സഞ്ചാരികൾക്ക് എന്നും ഒരു ഹരമാണ്. ആഫ്രിക്കയിലെ വടക്കുപടിഞ്ഞാറൻ തീരത്തിന് സമീപം സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന സ്പെയിനിലെ ഏറ്റവും വലിയ ദ്വീപസമൂഹമാണ് കാനറി ദ്വീപുകൾ . കാനറി ദ്വീപുകളുടെ ഉഷ്ണമേഖലാ കാലാവസ്ഥ, അക്വാമാറിൻ ജലം, മറ്റ് അഗ്നിപർവ്വതങ്ങൾ , മരുഭൂമിയിലെ പ്രകൃതിദൃശ്യങ്ങൾ എന്നിവ കാരണം കഴിഞ്ഞ വർഷം 15 ദശലക്ഷത്തിലധികം ആളുകൾ ഈ ദ്വീപസമൂഹം സന്ദർശിക്കാൻ ഇടയായി. അയൽരാജ്യമായ മൊറോക്കോയുടെ പടിഞ്ഞാറു ഭാഗത്തുനിന്ന് നൂറുകിലോമീറ്റർ സഞ്ചരിച്ചാൽ ഈ ദ്വീപിന്റെ കിഴക്കൻ തീരത്ത് എത്തിച്ചേരാവുന്നതാണ്. 1470 കളിൽ ആദ്യത്തെ സ്പാനിഷ് കുടിയേറ്റക്കാർ ദ്വീപുകളിൽ എത്തുന്നതിനു വളരെ മുമ്പുതന്നെ മറ്റൊരു നാഗരികത അവിടെ അഭിവൃദ്ധി പ്രാപിച്ചിരുന്നു അതായിരുന്നു ഗ്വാഞ്ചുകൾ.

ഗ്വാഞ്ചസിന്റെ ഉത്ഭവം പുരാവസ്തു ഗവേഷകരും ചരിത്രകാരന്മാരും ഏറെക്കാലമായി ചർച്ച ചെയ്ത വിഷയമാണ്. ചില സിദ്ധാന്തങ്ങൾ അവർ കെൽറ്റ്സിന്റെ അല്ലെങ്കിൽ ഒരുപക്ഷേ വൈക്കിംഗിന്റെ പിൻഗാമികളായിരുന്നുവെന്നും പറയുന്നു . മറ്റുചിലർ വിശ്വസിക്കുന്നത് തങ്ങൾ അറ്റ്ലാന്റിസിലെ പുരാണ നിവാസികളിൽ നിന്നായിരിക്കാമെന്നും. ദ്വീപുകളിൽ നിന്നുള്ള പുരാതന മമ്മികളിൽ നിന്നുള്ള ഡിഎൻ‌എയെക്കുറിച്ച് 2019 ൽ നടത്തിയ ഒരു പഠനത്തിലാണ് ഇത് വ്യക്തമാകുന്നത്.. എഡി 100 നോ അതിനുമുമ്പോ ഇവിടെയെത്തി സ്ഥിരതാമസമാക്കിയ ബെർബെർ എന്ന ആദിമ ജനവിഭാഗമാണിതെന്നു പറയുന്നുണ്ട്.

എന്നാൽ ഗ്വാഞ്ചുകൾ ദ്വീപസമൂഹത്തിലെത്തിയത് എങ്ങനെയെന്ന് ഇപ്പോഴും വ്യക്തമല്ലാത്ത കാര്യമാണ്. ഒരു സിദ്ധാന്തം സൂചിപ്പിക്കുന്നത് അവർ ചെറിയ പാത്രങ്ങളിൽ കടന്ന് ലാൻസരോട്ട്, ഫ്യൂർട്ടെവെൻ‌ചുറ ദ്വീപുകളിൽ ഇറങ്ങുന്നു എന്നാണ്. അതുകൂടാതെ താമസക്കാരുടെ എണ്ണവും ഒരു രഹസ്യമായി നിലനിൽക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ഈ ദ്വീപസമൂഹത്തിൽ ജനസംഖ്യ വർധിക്കാൻ 14 ദമ്പതികൾ മതിയാകുമെന്നാണ് പഠനങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. ആർക്കിയോളജിക്കൽ പഠനങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നത് ഗ്വാഞ്ചുകൾ ഒരു ഗോത്ര സമൂഹവിഭാഗത്തിലുള്ളവരാണ്. അവിടെ പ്രഭുക്കന്മാരും രാജാക്കന്മാരുമാണ് ഭരിച്ചിരുന്നത് . അവർ കൃഷി, വേട്ട, ശേഖരണം എന്നിവയെ ആശ്രയിച്ചായിരുന്നു ജീവിച്ചു പോകുന്നത്. അവരുടെ ഭക്ഷണത്തിൽ പാൽ, ആട്, പന്നിയിറച്ചി, പഴങ്ങൾ എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്നു. അവർ പ്രധാനമായും ആട്-തൊലി ലെതർ ട്യൂണിക്കുകളും പ്ലെയ്റ്റഡ് റഷുകൾ കൊണ്ട് നിർമ്മിച്ച വസ്ത്രങ്ങളും ധരിച്ച് ഗുഹകളിലോ ലളിതമായ കല്ല് വീടുകളിലുമാണ് താമസിച്ചിരുന്നത്. .

ഗുഹകളെയും ചിത്രങ്ങളെയും അവർ ശിലകളായും ക്ഷേത്രങ്ങളായും ഉപയോഗിച്ചു. അവയിൽ ചിലത് ഇന്നു സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഗ്വാഞ്ചസിന്റെ അത്യാധുനിക ജ്യോതിശാസ്ത്ര പരിജ്ഞാനത്തെയും ഇത് സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഗുഹകൾക്കുള്ളിലെ മതിലുകളിലുളള ദ്വാരങ്ങൾ വർഷത്തിലെ വിവിധ സമയങ്ങളിൽ ചില സ്ഥാനങ്ങളിൽ സൂര്യപ്രകാശം അനുവദിക്കുകയും, സോളിറ്റിസുകളും ഇക്വിനോക്സുകളും അടയാളപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യാറുണ്ട്. ആ കെട്ടിടങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ശ്രദ്ധേയമായ ഒന്നാണ് റിസ്കോ മാൽഡിറ്റോ. കുത്തനെയുള്ള മലഞ്ചെരിവുകളുടെ മുകളിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന അഗ്നിപർവ്വത ടഫിൽ ഖനനം ചെയ്ത 21 ഗുഹകളാണ് പാർലലിനും ലോസ് ലിൻഡറോസ് മലയിടുക്കുകൾക്കുമിടയിലുള്ള ബാരൻകോ ഹോണ്ടോയുടെ ഇടത് കരയിൽ ഒരു ലെഡ്ജ് ഉണ്ടാക്കുന്നത്. ഇത് റിസ്കോ മാൽഡിറ്റോ എന്നും അറിയപ്പെടുന്ന ഈ പഴയ പട്ടണം ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ മധ്യത്തിൽ നിന്ന് ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടു, ഹിസ്പാനിക് പൂർവ പൈതൃകത്തിന്റെ ജീവിതരീതികളുടെ സമീപകാലത്തെ അതിജീവനത്തിന്റെ മറ്റൊരു ഉദാഹരണമാണ് ഇവിടം.

സംഘത്തിൽ, സി 6, സി 7 എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്ന ഗുഹകൾ ജ്യോതിശാസ്ത്രപരവും ആചാരപരവും പ്രതീകാത്മകവുമായ പ്രാധാന്യത്തിനായി വേറിട്ടുനിൽക്കുന്നു. ഇത് പട്ടണത്തിന്റെ വടക്ക് ഭാഗത്തായി സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു, ഏറ്റവും പഴക്കം ചെന്നതും പുരാതന കാനറികളിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട പർവത സങ്കേതങ്ങളിലൊന്നാണ് ഇത്. എല്ലാ ഗുഹകളിലും പ്യൂബിക് കൊത്തുപണികൾ, പാത്രങ്ങൾ, ബേസ് റിലീഫുകൾ എന്നിവ ധാരാളം ഉണ്ട്. ഗുഹ C6, റിസ്കോ മാൽഡിറ്റോ അൽമോഗാരൻ അല്ലെങ്കിൽ സങ്കേതം എന്നറിയപ്പെടുന്നു, ഇത് ഒരു വൃത്താകൃതിയിലും പാരബോളോയിഡ് താഴികക്കുടവും ഉള്ള ഒരു ഖനനം ചെയ്ത സ്ഥലമാണ്. ഈ ദ്വീപിൽ ഇത്തരം നിർമ്മാണത്തിൽ വളരെ അപൂർവമാണ്. സൂര്യപ്രകാശവും ചന്ദ്രപ്രകാശവും ഗുഹകളിലേക്ക് പ്രവേശിക്കാനും ചുവരുകളിൽ പ്രതീകാത്മക ചിത്രങ്ങൾ പ്രകാശിപ്പിക്കാനും അനുവദിച്ച ദ്വാരങ്ങളുള്ള ഈ സ്ഥലം ഒരു സിലോ, ക്ഷേത്രം, ജ്യോതിശാസ്ത്ര നിരീക്ഷണത്തിനുള്ള സ്ഥലമായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതായി വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. 2019 ൽ കാനറി ദ്വീപുകളിലെ ആദ്യത്തെ യുനെസ്കോ വേൾഡ് ഹെറിറ്റേജ് സൈറ്റായി റിസ്കോ മാൽഡിറ്റോ മാറുകയും ചെയ്തു.

ഗ്രാൻഡ് കാനറി ദ്വീപും, കാനറി ദ്വീപുകളിലെ മൂന്നാമത്തെ വലിയതും രണ്ടാമത്തെ ജനസംഖ്യയുള്ളതുമായ ദ്വീപാണ്. സ്പെയിനിന്റെ ഭാഗമായ വടക്കുപടിഞ്ഞാറൻ ആഫ്രിക്കയിലെ അറ്റ്ലാന്റിക് തീരത്തെ ഒരു ദ്വീപസമൂഹമാണ് . 2019 ലെ കണക്കനുസരിച്ച് ദ്വീപിന്റെ ജനസംഖ്യ 851,231 ആണ്, ഇത് ദ്വീപസമൂഹത്തിലെ ജനസംഖ്യയുടെ ഏകദേശം 40% വരും. കാനറി ദ്വീപുകളിലെ ഏറ്റവും വലിയ നഗരവും സ്പെയിനിന്റെ ഒമ്പതാമത്തേതുമാണ് ദ്വീപിന്റെ തലസ്ഥാനമായ ലാസ് പൽമാസ് ഡി ഗ്രാൻ കനേറിയ .ആഫ്രിക്കയുടെ വടക്കുപടിഞ്ഞാറൻ തീരത്ത് നിന്ന് 150 കിലോമീറ്റർ അകലെയും യൂറോപ്പിൽ നിന്ന് 1,350 കിലോമീറ്റർ അകലെയും അറ്റ്ലാന്റിക് സമുദ്രത്തിലാണ് ഗ്രാൻ കനേറിയ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത് . സ്പെയിനിലെ ഏറ്റവും ജനസംഖ്യയുള്ള മൂന്നാമത്തെ ദ്വീപ് കൂടിയാണ് ഗ്രാൻ കനേറിയ.

കാനറി ദ്വീപുകൾ, പ്രത്യേകിച്ച് ടെനറൈഫ്, ഗ്രാൻ കനേറിയ, ഫ്യൂർട്ടെവെൻ‌ചുറ, ലാൻ‌സരോട്ട് എന്നിവ ഒരു പ്രധാന വിനോദസഞ്ചാര കേന്ദ്രമാണ്, പ്രതിവർഷം 12 ദശലക്ഷത്തിലധികം സന്ദർശകരുണ്ട്. ഈ ദ്വീപസമൂഹത്തിൽ ഹരിത പ്രദേശങ്ങളും മരുഭൂമി പ്രദേശങ്ങളും ഉൾപ്പെടുന്നു. ദ്വീപുകളുടെ ഉയർന്ന പർവതങ്ങൾ ജ്യോതിശാസ്ത്ര നിരീക്ഷണത്തിന് അനുയോജ്യമാണ്, കാരണം അവ താപനില വിപരീത പാളിക്ക് മുകളിലാണ്.തൽഫലമായി, ഈ ദ്വീപസമൂഹത്തിൽ രണ്ട് പ്രൊഫഷണൽ നിരീക്ഷണാലയങ്ങളുണ്ട്. 1927 ൽ കാനറി ദ്വീപുകളുടെ പ്രവിശ്യ രണ്ട് പ്രവിശ്യകളായി വിഭജിക്കപ്പെട്ടു. 1982 ൽ കാനറി ദ്വീപുകളിലെ സ്വയംഭരണാധികാരമുള്ള കമ്മ്യൂണിറ്റി സ്ഥാപിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു.