ലോകത്തെ ആകമാനം വിറപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന കൊറോണ വൈറസ് അഥവാ കോവിഡ്-19. ഇതിനൊക്കെ മുന്നേ തന്നെ കേരളം ഒരു ലോക് ഡൗൺ പ്രഖ്യാപിച്ചു. അതും സ്വാതത്ര്യത്തിനു മുന്നേ ഉള്ള ഒരു ലോക് ഡൗൺ. നിപ്പായെ കണ്ടംവഴി ഓടിച്ച കഥകൾ മലയാളികൾ സ്വായക്തമാക്കുമ്പോൾ അറിയണം, ഇത് അതുക്കും മേലെയാണ്. ആലപ്പുഴയിലേക്കുള്ള വഴികളടച്ചും നാടുമുഴുവൻ അണുവിമുക്തമ‍ാക്കിയും ഒരു മഹാമ‍ാരിയെ നേരിട്ടതിന്റെ കഥകൾ പഴയ തലമുറയ്ക്ക് ഓർമയുണ്ടാകും. നാടിനെ വിറപ്പിച്ച ആ രോഗം – പ്ലേഗ്.

സ്വാതന്ത്ര്യം ലഭിക്കുന്നതിനുമുന്നെ 1927– 28 കാലത്തായിരുന്നു തിര‍ുവിതാംകൂറിലെ ആദ്യ പ്ലേഗ് ബാധ റിപ്പോർട് ചെയ്യപ്പെട്ടത്. തിരുവിതാംകൂറിൽ പതിവായിരുന്ന രോഗമായിരുന്നില്ല അത്. എന്നാൽ തന്നെയും ഇന്നത്തെപ്പോലെ പൊതുജനാരോഗ്യ സംവിധാനം ശക്തമായിരുന്ന തിരുവിതാംക‍ൂറിൽ രോഗം നിയന്ത്രിക്കാൻ നടത്തിയ പ്രവർത്തനങ്ങൾ, കോവിഡ് നിയന്ത്രിക്കാൻ ഇപ്പോൾ നമ്മുടെ സർക്കാർ നടത്തുന്ന പ്രവർത്തനങ്ങളെ ഓർമിപ്പിക്കുകയാണ് എന്ന് പറയുമ്പോൾ ഓർക്കണം ബലവത്തായ നമ്മുടെ ചരിത്രം. അതായത് 1934–35 കാലത്താണ് കൊച്ചി തീരപ്രദേശത്തും ആലപ്പുഴ നഗരത്തിലും പ്ലേഗ് വീണ്ടും പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടത്.

എന്നാൽതന്നെയും രോഗത്തിന്റെ തീവ്രത പൊതുജനങ്ങൾ മനസിലാക്കാൻ 25 പേർ മരിക്കേണ്ടിവന്നു. ആലപ്പുഴ നഗരത്തിനു പുറത്തേക്കുള്ള എല്ലാ വഴികളിലും അന്നു പ്ലേഗ് ക്യാംപുകൾ തുറന്നു. അങ്ങനെ എലികളുള്ള മുഴുവൻ പ്രദേശങ്ങൾ അണുവിമുക്തമാക്കുകയും ചെയ്തു. ജനങ്ങൾ നഗരം വിട്ടുപോക‍ുന്നതു തടഞ്ഞ് ‘ലോക്ഡൗൺ’ പ്രഖ്യാപിക്കുകയുണ്ടായി. വീടുകളിൽ അണുനാശിനി തളിക്കുകയും ചെയ്തു. അങ്ങനെ യുദ്ധകാലാടിസ്ഥാനത്തിൽ നടത്തിയ പ്രവർത്തനങ്ങളിലൂടെയാണ് ആലപ്പുഴ നഗരം പ്ലേഗിനെ പ്രതിരോധിച്ചത്. ആലപ്പുഴയിൽ മാത്രം 52,376 പേർക്ക് വാക്‌സിനേഷൻ നൽകി മാതൃകാപരമായ നേട്ടം കൈവരിച്ചു.

ഇതേതുടർന്ന് 1935ൽ പ്ലേഗ് ബാധയെക്കുറിച്ചു പഠിക്കാൻ സ്‌ഥിരമായി ഒരു ഉദ്യോഗസ്‌ഥനെ ആലപ്പുഴയിൽ നിയമിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ വ്യാപകമായി എലിനശീകരണം നടത്തിയിരുന്നു. രോഗം പരത്തുന്ന എലിച്ചെള്ളുകളെക്കുറിച്ച് എന്റമോളജിക്കൽ പഠനങ്ങളും നടന്നു. 1937-38ൽ 16,354 എലികളെ ആലപ്പുഴയിൽ മാത്രം കൊന്നു. അന്ന് എലികളെ കൊന്ന് കൊണ്ടുചെല്ലുന്നവർക്ക് എലിയൊന്നിന് അര ചക്രമായിരുന്നു പ്രതിഫലം നൽകിയിരുന്നത്.

എന്നാൽ അവിടെയും കഴിയുന്നില്ല കോവിഡിനെക്കാൾ ഭയന്നൊരു രോഗം കേരളത്തിലുണ്ടായിരുന്നു–വസൂരി. രോഗം വന്നാൽ രോഗിയെ പായയിൽ കെട്ടി മരിക്കാൻ ഒഴിഞ്ഞ പറമ്പുകളിൽ ഉപേക്ഷിക്കുന്നതു മാത്രമായിരുന്നു അന്നു ചെയ്യാനുണ്ടായിരുന്നത്. തനിക്കു 4 വയസ്സുണ്ടായിരുന്നപ്പോൾ അമ്മ വസൂരിക്കു കീഴടങ്ങിയതിന്റെ ദുരിതക്കാഴ്ച മുൻ മുഖ്യമന്ത്രി വി.എസ്.അച്യുതാനന്ദൻ പല വേദികളും പങ്കുവച്ചു. ആ അനുഭവം ഒരു അഭിമുഖത്തിൽ പറഞ്ഞത് ഇങ്ങനെ:

"അതൊരു മഴക്കാലമായിരുന്നു. ചുറ്റും വെള്ളം നിറഞ്ഞു ദ്വീപുപോലെ കിടക്കുന്ന തുരുത്തിലെ വീട്ടിലേക്കു പോകാൻ മരപ്പാലം കടക്കണം. മുൻവശത്തു വലിയൊരു തോടാണ്. തോട്ടിൻകരയിലൂടെ ജ്യേഷ്‌ഠന്റെ വിരൽത്തുമ്പും പിടിച്ചു നടന്നെത്തിയ നാലര വയസ്സുകാരൻ മരപ്പാലത്തിനരികെ നിന്നുകൊണ്ട് അമ്മയെ വിളിച്ചു. കൊച്ചുവീടിന്റെ ജനലിലൂടെ അമ്മ പുറത്തേക്കു നോക്കി പറഞ്ഞു, വൈകാതെ വരാമെന്നും എടുത്തോമനിക്കാമെന്നും.

പാലത്തിനപ്പുറത്തുള്ള അമ്മയുടെ സ്‌നേഹത്തുരുത്തിലേക്കു പോകാൻ മനസ്സ് തുടിച്ചെങ്കിലും ആരും സമ്മതിച്ചില്ല. അമ്മ വരുന്നതും സ്വപ്‌നംകണ്ടു ഞാൻ മടങ്ങി. തിരിഞ്ഞുനോക്കുമ്പോഴും ജനാലയിൽ അമ്മയുടെ മുഖം കാണാമായിരുന്നു. വീശിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന കൈ കാണാമായിരുന്നു. വസൂരിവന്നു കിടന്ന അമ്മ മരിച്ചു. മൃതദേഹം ദൂരെ എവിടെയോ കൊണ്ടുപോയി മറവുചെയ്‌തു". വിഎസിന്റെ ഓർമയിലെ അമ്മയുടെ അവശേഷിക്കുന്ന ചിത്രം വീശിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു കൈ മാത്രമാണെന്നും അദ്ദേഹം പലയിടത്തും പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.വിഎസിന്റെ അനുഭവത്തിൽനിന്ന് കാലം കണക്കാക്കിയാൽ, 1927 ൽ ആയിരിക്കും അമ്മ മരിച്ചത്.

അതോടൊപ്പം തന്നെ വസൂരിക്കെതിരെ 1813ൽ റാണി ഗൗരിലക്ഷ്മി ഭായിയുടെ കാലത്ത് പ്രതിരോധ കുത്തിവയ്പ് തിരുവിതാംകൂറിൽ ആരംഭിച്ചിരുന്നു. എന്നാൽ തന്നെയും കുത്തിവയ്പിനോടുള്ള ജനങ്ങളുടെ ഭയം മാറ്റാൻ രാജകുടുംബാംഗങ്ങളാണ് ആദ്യം കുത്തിവയ്പെടുത്തത്. പൊതുജനാരോഗ്യ പ്രവർത്തനങ്ങളിലൂടെയാണ് വസൂരിയെ നിയന്ത്രിച്ചത്. 1901-02ൽ 12,855 പേരും, 1910-12ൽ 10,000 പേരും 1934-35ൽ 1074 പേരുമാണ് തിരുവിതാംകൂറിൽ വസൂരിമൂലം മരിച്ചത് എന്ന കണക്കുകൾ രേകഖപ്പെടുത്തുന്നത്. എന്നാൽ സമയോചിതമായ ഇടപെടൽമൂലം പിൽക്കാലത്ത് വസൂരി കേരളത്തിൽ നിർമാർജനം ചെയ്തു.