മണ്ണിനടിയിൽ ടൺ കണക്കിന് പൊന്ന്... സ്വർണശക്തിയാകാൻ ഇന്ത്യയുടെ വൻ നീക്കം; 600 ടൺ സ്വർണം പുറത്തെടുക്കാൻ ലക്ഷ്യം, തുറുപ്പുചീട്ടായി ആറ് സംസ്ഥാനങ്ങൾ

ചൈനയെ ഞെട്ടിച്ച് ഇന്ത്യ. ലോകത്തെ സ്വർണവിപണിയിൽ പുതിയ ശക്തിയാകാൻ ഇന്ത്യയുടെ വമ്പൻ നീക്കം. ഇത്രയും കാലം വിദേശരാജ്യങ്ങളിൽനിന്ന് സ്വർണം ഇറക്കുമതി ചെയ്ത് കോടിക്കണക്കിന് ഡോളർ ചെലവഴിച്ച ഇന്ത്യ ഇനി സ്വന്തം മണ്ണിൽനിന്ന് സ്വർണം കുഴിച്ചെടുക്കാനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പിലാണ്. ഒന്നും രണ്ടുമല്ല, ഏകദേശം 600 ടൺ സ്വർണം. രാജ്യത്തെ ആറ് സംസ്ഥാനങ്ങളിലായി മണ്ണിനടിയിൽ ഒളിഞ്ഞുകിടക്കുന്ന ഈ സ്വർണസമ്പത്ത് പുറത്തെടുക്കാൻ കേന്ദ്രസർക്കാർ പുതിയ പദ്ധതികൾ ആവിഷ്കരിക്കുന്നു. ഖനനമേഖലയിലേക്ക് വൻ നിക്ഷേപം എത്തിക്കാനും സ്വകാര്യ കമ്പനികളെ ആകർഷിക്കാനും നിതി ആയോഗിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ നീക്കങ്ങൾ പുരോഗമിക്കുകയാണ്. ബിഹാർ മുതൽ കർണാടക വരെ നീളുന്ന സ്വർണശേഖരം യാഥാർഥ്യമായാൽ ഇന്ത്യയുടെ ഇറക്കുമതി ആശ്രിതത്വത്തിന് വലിയ തിരിച്ചടിയാകും. സ്വർണം വാങ്ങാൻ ലോകവിപണിയെ ആശ്രയിക്കുന്ന ഇന്ത്യ ഇനി സ്വർണം ഉൽപ്പാദിപ്പിക്കുന്ന ശക്തിയായി മാറുമോ? ആറ് സംസ്ഥാനങ്ങളിലെ സ്വർണഖനികൾ ഇന്ത്യയുടെ സാമ്പത്തിക ഭാവി തന്നെ മാറ്റുമോ?
സ്വർണം വാങ്ങാൻ കടകളിൽ തിരക്കുകൂട്ടുന്ന ഇന്ത്യക്കാർക്ക് ഇനി മറ്റൊരു സന്തോഷവാർത്ത. ഇത്രയും കാലം വിദേശരാജ്യങ്ങളിൽനിന്ന് സ്വർണം ഇറക്കുമതി ചെയ്തിരുന്ന ഇന്ത്യ, സ്വന്തം മണ്ണിനടിയിൽ ഒളിഞ്ഞുകിടക്കുന്ന സ്വർണശേഖരം പുറത്തെടുക്കാനുള്ള വൻ നീക്കത്തിലാണ്. ഒന്നും രണ്ടുമല്ല, ഏകദേശം 600 ടണ്ണിലധികം സ്വർണം. രാജ്യത്തെ ആറ് സംസ്ഥാനങ്ങളിലായി വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്ന ഈ സ്വർണസമ്പത്ത് ഫലപ്രദമായി ഖനനം ചെയ്തെടുക്കാൻ പുതിയ പദ്ധതിയുമായി കേന്ദ്രസർക്കാർ രംഗത്തെത്തുകയാണ്. പദ്ധതി വിജയിച്ചാൽ സ്വർണ ഇറക്കുമതിയിൽ വിദേശരാജ്യങ്ങളെ ആശ്രയിക്കുന്ന ഇന്ത്യയുടെ സ്ഥിതിയിൽ വലിയ മാറ്റമുണ്ടാകുമോ? ലോകത്തെ സ്വർണവിപണിയിൽ ഇന്ത്യയ്ക്കും പുതിയൊരു ശക്തിയാകാൻ കഴിയുമോ?
രാജ്യത്തെ സ്വർണഖനന മേഖലയിൽ നിക്ഷേപം വർധിപ്പിക്കാനും കൂടുതൽ കമ്പനികളെ ആകർഷിക്കാനുമുള്ള നയരൂപരേഖയാണ് നിതി ആയോഗ് തയ്യാറാക്കുന്നത്. സാമ്പത്തിക ആനുകൂല്യങ്ങൾ, ഖനനത്തിനുള്ള ദീർഘകാല അവകാശങ്ങൾ, ലേല നടപടികളിലെ പരിഷ്കാരങ്ങൾ, കേന്ദ്ര-സംസ്ഥാന സർക്കാരുകൾ തമ്മിലുള്ള ഏകോപനം തുടങ്ങി നിരവധി നിർദേശങ്ങൾ പദ്ധതിയിലുണ്ടാകും. സ്വർണനിക്ഷേപകരെയും ഖനന കമ്പനികളെയും ഇന്ത്യയിലേക്ക് ആകർഷിക്കുകയാണ് ലക്ഷ്യം.
ബിഹാർ, രാജസ്ഥാൻ, കർണാടക, പശ്ചിമബംഗാൾ, ആന്ധ്രാപ്രദേശ്, ജാർഖണ്ഡ് എന്നീ ആറ് സംസ്ഥാനങ്ങളാണ് ഇന്ത്യയുടെ സ്വർണഖനന പദ്ധതിയിൽ നിർണായകമാകുന്നത്.
ഇന്ത്യയുടെ മണ്ണിനടിയിൽ എവിടെയാണ് ഈ സ്വർണസമ്പത്ത്? കണക്കുകൾ പരിശോധിച്ചാൽ ഏറ്റവും വലിയ പങ്ക് ബിഹാറിലാണ്. ആകെ സ്വർണ അയിര് വിഭവങ്ങളുടെ ഏകദേശം 44 മുതൽ 45 ശതമാനം വരെ ബിഹാറിലാണെന്നാണ് വിലയിരുത്തൽ. രാജസ്ഥാനിൽ 25 ശതമാനം, കർണാടകയിൽ 21 ശതമാനം. പശ്ചിമബംഗാളിലും ആന്ധ്രാപ്രദേശിലും മൂന്ന് ശതമാനം വീതവും ജാർഖണ്ഡിൽ രണ്ട് ശതമാനവുമാണ് കണക്കാക്കുന്നത്. ഈ ആറ് സംസ്ഥാനങ്ങളാണ് ഇന്ത്യയുടെ സ്വർണഖനന പദ്ധതിയുടെ പ്രധാന കേന്ദ്രങ്ങളാകാൻ പോകുന്നത്.
എന്നാൽ 600 ടൺ എന്ന കണക്ക് കേട്ട് ഇത്രയും സ്വർണം നാളെ തന്നെ പുറത്തെടുക്കാമെന്ന് കരുതരുത്. ഇന്ത്യൻ മിനറൽസ് ഇയർബുക്ക് കണക്കുപ്രകാരം രാജ്യത്തെ പ്രാഥമിക സ്വർണ വിഭവങ്ങളുടെ ആകെ ലോഹശേഖരം 607.26 ടണ്ണാണ്. ഇതിൽ 92.76 ടൺ മാത്രമാണ് ഖനനം ചെയ്യാൻ കൂടുതൽ ഉറപ്പുള്ള Reserve വിഭാഗത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്. ശേഷിക്കുന്ന 514.50 ടൺ കൂടുതൽ പര്യവേക്ഷണവും വിലയിരുത്തലും ആവശ്യമായ വിഭവങ്ങളാണ്. അതായത് മണ്ണിനടിയിൽ സ്വർണമുണ്ടെന്നത് ഒരു കാര്യം; അത് സാമ്പത്തികമായി ലാഭകരമായി ഖനനം ചെയ്ത് പുറത്തെടുക്കാൻ കഴിയുന്നത് മറ്റൊരു കാര്യം.
എന്തുകൊണ്ടാണ് ഇന്ത്യ ഇപ്പോൾ ഇത്രയധികം താൽപര്യം കാണിക്കുന്നത്? അതിന് പ്രധാന കാരണം സ്വർണ ഇറക്കുമതിക്കായി രാജ്യം ചെലവഴിക്കുന്ന ഭീമമായ തുകയാണ്. ആഭ്യന്തര ആവശ്യത്തിന്റെ വലിയൊരു ഭാഗവും ഇറക്കുമതിയിലൂടെയാണ് നിറവേറ്റുന്നത്. പ്രതിവർഷം ശരാശരി 800 ടണ്ണോളം സ്വർണം ഇറക്കുമതി ചെയ്യുന്ന രാജ്യമാണ് ഇന്ത്യ. 2025-26 സാമ്പത്തിക വർഷത്തിൽ ഇറക്കുമതി 800 ടണ്ണിലധികം എത്തിയതായും അതിനായി ഏകദേശം 72 ബില്യൺ ഡോളർ ചെലവായതായും കണക്കുകൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഇത്രയും വലിയ തുക വിദേശത്തേക്ക് ഒഴുകുമ്പോൾ വ്യാപാരക്കമ്മിയും കറന്റ് അക്കൗണ്ട് കമ്മിയും വർധിക്കാനുള്ള സാധ്യതയുണ്ട്. ആഭ്യന്തര ഖനനം വർധിപ്പിച്ചാൽ ഇറക്കുമതിയുടെ സമ്മർദം കുറയ്ക്കാൻ കഴിയുമെന്നാണ് കേന്ദ്രത്തിന്റെ പ്രതീക്ഷ.
ഇതിനിടെ സ്വർണവിലയിലെ കുതിപ്പും സാധാരണക്കാരെ ആശങ്കയിലാക്കുകയാണ്. ഇന്ന്, നവംബർ 16-ന് കേരളത്തിൽ ഒരു ഗ്രാം 22 കാരറ്റ് സ്വർണത്തിന് ഏകദേശം 12,540 രൂപയാണ് നിരക്ക്. എട്ട് ഗ്രാം വരുന്ന ഒരു പവന് 1,00,320 രൂപ. 24 കാരറ്റ് സ്വർണത്തിന് ഗ്രാമിന് 13,680 രൂപയും പത്ത് ഗ്രാമിന് 1,36,800 രൂപയുമാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്ന നിരക്ക്. ആഭരണങ്ങൾ വാങ്ങുമ്പോൾ ഇതിന് പുറമേ പണിക്കൂലി, ജിഎസ്ടി തുടങ്ങിയ ചെലവുകളും വരും. ജ്വല്ലറികൾക്കനുസരിച്ച് അന്തിമവിലയിൽ വ്യത്യാസമുണ്ടാകാം.
സ്വർണവില ഉയരുമ്പോൾ നിക്ഷേപമെന്ന നിലയിൽ സ്വർണത്തോടുള്ള താൽപര്യവും വർധിക്കുന്നുണ്ട്. പക്ഷേ സ്വർണം വാങ്ങാനുള്ള വഴികൾ പലതാണ്. ആഭരണങ്ങളായി വാങ്ങുന്നതിന് പുറമേ നാണയങ്ങളും ബാറുകളും സ്വന്തമാക്കാം. എന്നാൽ ആഭരണങ്ങളിൽ പണിക്കൂലിയും വിൽക്കുമ്പോഴുള്ള വിലവ്യത്യാസവും നിക്ഷേപത്തിന്റെ നേട്ടത്തെ ബാധിക്കും. അതുകൊണ്ട് നിക്ഷേപം മാത്രം ലക്ഷ്യമിടുന്നവർക്ക് ഗോൾഡ് ഇടിഎഫുകളും ഗോൾഡ് മ്യൂച്വൽ ഫണ്ടുകളും പരിഗണിക്കാവുന്ന മാർഗങ്ങളാണ്. ഇവയിൽ ഭൗതിക സ്വർണം വീട്ടിൽ സൂക്ഷിക്കേണ്ടതില്ല. എന്നാൽ വിപണിവില താഴുമ്പോൾ നിക്ഷേപത്തിന്റെ മൂല്യവും കുറയാം. ഡിജിറ്റൽ ഗോൾഡ് വാങ്ങുമ്പോൾ അതിന്റെ നിയന്ത്രണസംവിധാനവും വിൽപ്പന നിബന്ധനകളും പ്രത്യേകം പരിശോധിക്കണം. സ്വർണവില എന്നും ഉയരുമെന്ന് ഉറപ്പില്ല എന്നതും ഓർക്കണം.
വീടുകളിലും വ്യക്തികളുടെ കൈവശവുമുള്ള ഉപയോഗിക്കാത്ത സ്വർണം സാമ്പത്തികമായി പ്രയോജനപ്പെടുത്താനുള്ള ഗോൾഡ് മോണിറ്റൈസേഷൻ പദ്ധതി വീണ്ടും സജീവമാക്കാനും കേന്ദ്രം ആലോചിക്കുന്നുണ്ട്. അതേസമയം ഇറക്കുമതി നിയന്ത്രിക്കാനുള്ള നടപടികളും തുടരുകയാണ്. നടപ്പുവർഷം ഏപ്രിൽ മുതൽ ഒക്ടോബർ വരെയുള്ള കാലയളവിൽ ഇന്ത്യയുടെ സ്വർണ ഇറക്കുമതി മൂല്യം ഏകദേശം 40 ശതമാനം കുറഞ്ഞതായാണ് റിപ്പോർട്ട്.
ചുരുക്കത്തിൽ, സ്വർണം വാങ്ങുന്ന രാജ്യമെന്ന നിലയിൽനിന്ന് സ്വർണം ഉൽപ്പാദിപ്പിക്കുന്ന രാജ്യമായി മാറാനുള്ള ശ്രമത്തിലാണ് ഇന്ത്യ. പക്ഷേ അതിന് വേണ്ടത് മണ്ണിനടിയിലെ സമ്പത്ത് കണ്ടെത്തുക മാത്രമല്ല. കൃത്യമായ പര്യവേക്ഷണം, ആധുനിക ഖനനസാങ്കേതികവിദ്യ, പരിസ്ഥിതി സംരക്ഷണം, നിക്ഷേപം, സുതാര്യമായ നയങ്ങൾ എന്നിവയും ആവശ്യമാണ്. ബിഹാർ മുതൽ കർണാടക വരെ വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്ന സ്വർണസാധ്യതകൾ യാഥാർഥ്യമായാൽ ഇന്ത്യയുടെ സമ്പദ്വ്യവസ്ഥയ്ക്കും രൂപയുടെ മൂല്യത്തിനും ഇറക്കുമതി ആശ്രിതത്വത്തിനും അത് വലിയ നേട്ടമാകാം. മണ്ണിനടിയിലെ ഈ സ്വർണം രാജ്യത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക കരുത്തായി മാറുമോ എന്നതാണ് ഇനി ലോകം ഉറ്റുനോക്കുന്നത്.
https://www.facebook.com/Malayalivartha
























