രാമായണത്തിലെ കൈകേയിയായി ശോഭനയുടെ പ്രകടനത്തിന് വിമർശനം. വിമർശിച്ചത് മറ്റാരുമല്ല, പ്രമുഖ ദുരന്തനിവാരണ വിദഗ്ധനും എഴുത്തുകാരനുമായ മുരളി തുമ്മാരുകുടി. നിതീഷ് തിവാരി സംവിധാനം ചെയ്ത രാമായണം സിനിമയെക്കുറിച്ച് അദ്ദേഹം പങ്കുവെച്ച അഭിപ്രായങ്ങളാണ് ഇപ്പോൾ ചർച്ചയാകുന്നത്. സിനിമയുടെ സാങ്കേതിക മികവിനെ പ്രശംസിച്ചപ്പോഴും അഭിനേതാക്കളുടെ പ്രകടനത്തിൽ അത്ര തൃപ്തനല്ലെന്നാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ കുറിപ്പിൽനിന്ന് വ്യക്തമാകുന്നത്. പ്രത്യേകിച്ച് ശോഭനയുടെ അഭിനയത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പരാമർശമാണ് ശ്രദ്ധ നേടുന്നത്.

സിനിമ കണ്ടശേഷം സമൂഹ മാധ്യമത്തിൽ പങ്കുവെച്ച കുറിപ്പിൽ ചിത്രത്തിന്റെ ദൃശ്യസാങ്കേതിക മികവിനെ അദ്ദേഹം എടുത്തുപറയുന്നുണ്ട്. വലിയ സ്ക്രീനിൽ തന്നെ കാണേണ്ട ചിത്രമാണെന്നും സാങ്കേതികവിദ്യയുടെ കാര്യത്തിൽ മികച്ച അനുഭവമാണ് നൽകുന്നതെന്നും അദ്ദേഹം അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു. രാമായണത്തിന്റെ കഥ എല്ലാവർക്കും പരിചിതമായതിനാൽ കഥയെക്കുറിച്ച് കൂടുതലൊന്നും പറയാനില്ലെന്നും കുറിപ്പിൽ പറയുന്നു.

എന്നാൽ സിനിമയിൽ സീത വാളെടുത്ത് യുദ്ധം ചെയ്യുന്ന രംഗമാണ് മുരളി തുമ്മാരുകുടിക്ക് പുതിയ കാഴ്ചയായത്. വാല്മീകി രാമായണത്തിൽ ഇത്തരമൊരു പരാമർശമില്ലെങ്കിലും രാമായണത്തിന് പല പതിപ്പുകളുണ്ടെന്നും അത്ഭുത രാമായണത്തിൽ സീത വാളെടുക്കുന്നുണ്ടെന്നുമാണ് അദ്ദേഹം ചൂണ്ടിക്കാട്ടിയത്. ഈ അവതരണം തനിക്ക് പുതിയ അറിവാണെന്നും അദ്ദേഹം കുറിച്ചു.

ഇവിടെയാണ് മുരളി തുമ്മാരുകുടിയുടെ കുറിപ്പ് കൂടുതൽ ചർച്ചയാകുന്നത്. ശോഭനയെപ്പോലെ മികച്ച അഭിനേത്രിക്ക് ചിത്രത്തിലുടനീളം ഒരേ ഭാവമാണെന്നാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിമർശനം. അതിനെ പരിഹസിച്ചുകൊണ്ടാണ് 'വാഴപ്പഴം കഴിക്കാതെയാണ് അഭിനയിച്ചതെന്നു തോന്നുന്നു' എന്ന വാചകം അദ്ദേഹം ഉപയോഗിച്ചത്. ശോഭനയുടെ അഭിനയത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഈ പരാമർശം സിനിമാ പ്രേമികൾക്കിടയിൽ വലിയ ചർച്ചയ്ക്കാണ് വഴിതുറന്നിരിക്കുന്നത്.

എന്നാൽ വിമർശനം ഉന്നയിക്കുന്നതും ഒരു അഭിനേത്രിയെ പരിഹസിക്കുന്നതും രണ്ടും വ്യത്യസ്തമാണെന്നാണ് ഒരു വിഭാഗം പ്രേക്ഷകരുടെ നിലപാട്. ശോഭനയുടെ അഭിനയത്തിൽ പോരായ്മകൾ ഉണ്ടെങ്കിൽ അതിനെക്കുറിച്ച് വിമർശിക്കാം. പക്ഷേ അതിന് ഉപയോഗിക്കുന്ന ഭാഷ മാന്യമായിരിക്കണമെന്നാണ് വിമർശനത്തിനെതിരെ ഉയരുന്ന പ്രധാന വാദം. പതിറ്റാണ്ടുകളായി മലയാള സിനിമയിൽ ശ്രദ്ധേയമായ കഥാപാത്രങ്ങളെ അവതരിപ്പിച്ച നടിയാണ് ശോഭനയെന്നും ആരാധകർ ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു. വിമർശനത്തിന്റെ ഉള്ളടക്കത്തേക്കാൾ അതിൽ ഉപയോഗിച്ച വാക്കുകളാണ് ചിലരെ ചൊടിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്.

അതേസമയം, മുരളി തുമ്മാരുകുടിയുടെ കുറിപ്പിൽ സിനിമയെ പൂർണമായി തള്ളിപ്പറയുന്ന സമീപനമല്ല കാണുന്നത്. സാങ്കേതിക മികവിനെ അംഗീകരിക്കുകയും വലിയ സ്ക്രീനിൽ കാണേണ്ട ചിത്രമാണെന്ന് അഭിപ്രായപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ട്. എന്നാൽ ദൃശ്യവിസ്മയം മാത്രം സിനിമയെ മികച്ചതാക്കില്ലെന്നും അഭിനേതാക്കളുടെ പ്രകടനവും പ്രധാനമാണെന്നുമുള്ള വിലയിരുത്തലാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ കുറിപ്പിന്റെ കാതൽ.

ഇതോടെ മറ്റൊരു ചർച്ചയും ഉയരുകയാണ്. ഇതിഹാസങ്ങളെ സിനിമയാക്കുമ്പോൾ എത്രത്തോളം സർഗാത്മക സ്വാതന്ത്ര്യം ഉപയോഗിക്കാം? സീത വാളെടുത്ത് യുദ്ധം ചെയ്യുന്നതുപോലുള്ള അവതരണങ്ങൾ പുരാണകഥകളുടെ പുതിയ വ്യാഖ്യാനമായി കാണണോ, അതോ പരമ്പരാഗത കഥയിൽനിന്നുള്ള വ്യതിചലനമായി കാണണോ? രാമായണത്തിന് വിവിധ പ്രാദേശികവും സാഹിത്യപരവുമായ പതിപ്പുകളുണ്ടെന്ന മുരളി തുമ്മാരുകുടിയുടെ നിരീക്ഷണവും ഈ ചർച്ചയ്ക്ക് പ്രസക്തമാണ്.

എന്തായാലും സിനിമയുടെ സാങ്കേതിക മികവിനെ പ്രശംസിച്ച അതേ കുറിപ്പിൽ ശോഭനയുടെ അഭിനയത്തെ പരിഹസിച്ച പരാമർശമാണ് ഇപ്പോൾ കൂടുതൽ ശ്രദ്ധ നേടുന്നത്. ഒരു സിനിമാ റിവ്യൂവിൽ വിമർശനത്തിന് എത്രത്തോളം സ്വാതന്ത്ര്യമാകാം? വിമർശനത്തിന് ഭാഷയുടെ അതിരുകളുണ്ടോ? സമൂഹമാധ്യമങ്ങളിൽ ചർച്ച തുടരുകയാണ്.